فروته ( 1 ) ، وذم أربابه وعاب ( 2 ) أصحابه . معنى اين كلمه به پارسى : هر كه علمي را نداند پيوسته در پوستين آن علم وعالم افتان بود ، وأصحاب آن علم را مذمت كند وبد مىگويد ، شعر : مردمان دشمنند علمي را * كه زنقصان ( 3 ) خود ندانندش علم اگرچه خلاصه دين است * چون ندانند كفر خوانندش كلمهء سى وبنچم - رحم الله امرء عرف قدره ولم يتعد طوره . رحمت كنادبر آن مردى كه بشناخت قدر خود ودرنگذشت از حد خويش . معنى اين كلمه بتازى : رحم الله امرء عرف انه من فطر من صلصال لا من سلسال ، وخلق من ماء مهين لا من ماء معين ، فلم يتكبر على اقرانه ولم يتجبر على اخوانه . معنى اين كلمه به پارسى : مردم را چنان بود كه قدر خويش بداند واز اندازهء خويش درنگذرد تا هم از خالق رحمت يابد وهم از خلايق مدحت ، شعر : رحمت ايزدى بر آن گس باد * كه عنان در كف جنون ننهد قدر خود را بداند وهرگز * قدم از حد خود برون ننهد كلمهء سى وششم - إعادة الاعتذار تذكير للذنب . ديگر باره عذر خواستن ياد دادن بود مر گناه را . معنى اين كلمه بتازى : إذا أذنبت ذنبا فلا تعتذر منه الا كرة واحدة ولا تستغفر منه الامرة فاردة ، فان إعادة العذر مذكرة للذنوب ، مقررة للعيوب .

--> ( 1 ) - " فروه " بفتح فاء وسكون راء وفتح واو بمعنى پوستين است " وبوسين دريدن " كناية ازبد گوئى وغيبت است چنان كه در عربى وفارسي در اين معنى بسيار به كار رفته است . ( 2 ) - در نسخهء ديگر : " عادى " وبمناسبت " عدو " بهترست . ( 3 ) - در نسخهء ديگر : " كه زتقصير خويش " .